FANDOM



Rozdział XXII Atta Troll • Rozdział XXIII. • Heinrich Heine Rozdział XXIV
Rozdział XXII Atta Troll
Rozdział XXIII.
Heinrich Heine
Rozdział XXIV
Uwaga! Tekst wydano w 1902 r. i jego słownictwo pochodzi z tamtej epoki. Proszę nie nanosić poprawek!


ROZDZIAŁ XXIII.

Z wiedźm i strachów koczowiska
zstępujemy na niziny,
i na nowo stopy nasze
po czemś depcą pozytywnem.
Precz upiory, mary nocne,
gorączkowe precz widziadła!
Czas już trzeźwo i rozsądnie
znów się zająć Atta Trollem.
Przy piastunach w gawrze leży
stary myś, i sprawiedliwych
odpoczywa snem i chrapie;
ażci zbudzi sie i ziewnie.
Kucnął przy nim Jednouszek
i markotnie w łeb się skrobie
jak poeta, co na kłykciach
licząc zgłoski, rymu szuka.
Obok leżą zaś na grzbietach
rozmarzone niewiniątka,
czworonożne, senne lilje,
Atta Trolla- drogie dziewy.
Białe wy, niedźwiedzie córy!
W duszy pączkach, jakież tkliwe,
słodkie roją się tęsknice?
Łza zwilżone rzęsy wasze.
Zwłaszcza jedna z nich, najmłodsza,
snać najrzewniej we śnie marzy;
połechtane błogo serce
moc przeczuwa już Kupida.
Ach, małego bożka grot
wątłe przeszył jej futerko.
Raz spojrzawszy - pokochała.
Kogo kocha? - Ha, człowieka!
Ideałem jej - to człowiek.
W toku wielkiej rejterady
zjawił się pewnego ranka
zbieg, w przelocie przez te góry.
Bohaterów kieska - słaba
wzrusza płeć. A z bladych zbiega
lic, ponuro (jak zazwyczaj),
niedostatek wiał mamony.
Cały jego skarb wojenny,
przemycony do Hiszpanii,
(złoty jeden, groszy dziesięć)
łupem stał się Espartera.
Żeby choć zegarek! Gdzie tam.
W Pampelunie on, w lombardzie -
a rodzinna to pamiątka,
cenna, z rzetelnego srebra.
Zbieg rozpuścił długie nogi;
w pędzie jednak nieświadomie
więcej zdobył, niżby wielką
wygrał bitwę. Zdobył serce.
O nieszczęsna! A więc kocha -
odwiecznego kocha wroga.
Wściekły ojca byłby mruk,
gdyby dociekł tajemnicy.
Jako zasię Odoardo,
w mieszczanina świętej dumie,
córy przeszył pierś Emilii -
tak i Atta Troll Galotti
Raczej śmierćby zadał córze,
dusząc ją własnemi łapy -
aniżeli paśćby miała
na książęce gacha łono!
Lecz w tej chwili, dziwną miękkość
czuje w duszy. Różę stargać,
nim ją cyklon odrzy z liści,
jakoś nie ma dziś ochoty.
Miękko tedy nastrojony
w gawrze leży Atta Troll;
niby w skonu mdłem przeczuciu,
do lepszego tęskni świata.
Dziatki! - (westchnie, i łzy nagle
z dużych mu pociekną oczu) -
Dziatki! Ziemskiej mej pielgrzymki
nadszedł kres - rozłąki termin.
W przedobiedniej oto drzemce,
sen mnie dzisiaj zszedł proroczy;
słodko duszę mi poiło
rychłej śmierci przewidzenie.
Lubo jam ci nie przesądny
niedźwiedź-bajczarz - między niebem
a ta ziemią są, zaprawdę,
niepojęte mędrkom rzeczy!
Więc nad losem i nad światem
medytując rozziewany,
nagłem usnął. Ażci spojrzę:
pod olbrzymiem leżę drzewem -
A z konarów jego biały
kapie miodek. Że zaś prosto
kapał mi w otwartą gębę,
ach, niebiańska czułem rozkosz!
Błogo w górę zagapiony,
patrzę - a po drzewa czubku,
tam i nazad, wciąż się ślizga
z siedem drobnych niedźwiedziątek.
Cacka, wątłe to stworzonka;
a futerka ich różowe
w dwa, u grzbietu jedwabiste
skędzierzały się skrzydełka.
Jak z jedwabiu miały lotki
różowiutkie te piastuny,
i z nadziemskim fletni dźwiękiem,
cienko, słodkie piały trele!
A gdy piały, skóra na mnie
lodem skrzepła - lecz ze skóry
duch mój wydarł się płomieniem
i promienny wzleciał w niebo.

                       *

Rzewnym tak, złamanym krzakiem
prawił Atta Troll. Na chwilę
żal pogrążył go w milczeniu —
alić nagle drgnął, uszyma
strzyżąc wielce osobliwie.
Porwie się - i drżąc z radości,
uniesienia zagrzmi rykiem:
Ha - ten mruk! Słyszycie, dziatki?
Dziatki! Waszej to macierzy
słodki głos. To on - poznaję
drogiej mojej Mummy mruk.
Mummo!... Czarna moja Mummo!...
Z temi słowy, jak szalony,
ku własnemu zatraceniu
wypadł Atta Troll z pieczary.
Ach, ku własnej pobiegł zgubie!

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki