FANDOM



Darwin i Gaja • Wiersz • Narmo
Darwin i Gaja
Wiersz
Narmo


Hukiem wulkanów, i rykiem lwim
Grzmi morze o północy, armią dzwonnych wieżyc

Grzmi morze w środku nocy swym kształtem drżącym
I szponami spragnionymi rozdziera skalistą wieczność

Grzmi pod księżycem, gdy pełny barwą głodu
I gdy nów przerażony odwraca szklane oko

Zatapia się Pełnia w skowycie ofiary, gdy Grom dobiega dziki
I gdy zamyka w pięści Tytana światów wszystkie okręgi

Zębami drapieżnik, wyrywa ochłapy
Jeszcze żywej, jeszcze dyszącej ofiary
Która raz uderzona, uciec już nie zdoła

W charczącym proteście
Zakrwawioną krtanią
Wydaje jęk sprzeciwu

I to wszystko takie naturalne





Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki