FANDOM



Dziedzictwo • Wiersz • Olorolasse
Dziedzictwo
Wiersz
Olorolasse


Витязь на распутье (1878)

Kości pochowane, wiatr targa włosy,
Tych który ronią łzy na kopcach poległych
Wkrótce zakwitną kwiaty, zroszone deszczem łez
Zanucą wraz z klęczącymi matkami
pieśń o raju wojowników, o tęsknocie
które niźli sztylet przeszywa dusze samotnych,
Rani głębiej niż najdłuższe ostrze,
Trafia celniej niby najtrafniejsze oszczerstwo
Upamiętnić, opowiadać, przetrwać
by historia przeżyła, rozgrzewała krew przyszłych pokoleń
gdy wtuleni w ciepłą pierzynę,
wysłuchają opowieści o dzielnych przodkach...





Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki