FANDOM



Harmonia wieczoru • Wiersz ze zbioru Kwiaty zła • Charles Baudelaire • przeł. Bronisława Ostrowska
Harmonia wieczoru
Wiersz ze zbioru Kwiaty zła
Charles Baudelaireprzeł. Bronisława Ostrowska


Oto chwila, gdy każdy kwiat łagodnie drży,
I ulatnia się niebu kadzielną tęsknotą...
Wonie i blaski cicho w powietrzu się plotą:
Melancholijne pieśnie przeminionych dni...
 
Każdy kwiat się ulatnia kadzielną tęsknotą...
Skrzypka kwili jak serce, które smutno śni,
Melancholijne pieśnie przeminionych dni...
Niebo świeci jak ołtarz przyćmioną jasnotą.
 
Skrzypka kwili jak serce, które smutno śni —
Serce czułe, gdy wichry w mrok pusty je miotą.
Niebo świeci jak ołtarz przyćmioną jasno tą,
Słońce kona we własnej zakrzepniętej krwi.
 
Serce czułe, gdy wichry w mrok pusty je miotą,
Zbiera wszystek czar z jasnych przeminionych dni...
Słońce kona we własnej zakrzepniętej krwi...
Twe wspomnienie lśni we mnie monstrancyą złotą.




Zobacz też: Harmonia wieczorna — ten wiersz w przekładzie Zofii Trzeszczkowskiej

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.