FANDOM



Ilza • Wiersz • Heinrich Heine • przeł. Adam Mieleszko-Maliszkiewicz
Ilza
Wiersz
Heinrich Heineprzeł. Adam Mieleszko-Maliszkiewicz


Jam księżniczka Ilza cudna,
Mieszkam w zamku na skał tronie.
Chodź!... pójdziemy — tam miłością
Świat ponury nam rozpłonie!
 
Drżącym nurtem fal przezroczych
Spocznę usty na twym czole:
Pozabędziesz skarg, tęsknoty,
O samotne me pacholę!
 
Na mym łonie jak śnieg białym,
W mych ramionach jak śnieg białych —
W snach na jawie — spoczniesz marząc
Szczęściem bajek niebywałych.
 
Urokami cię zamówię,
Zacałuję jak Henryka,
Niegdyś króla i kochanka
Mego — dzisiaj nieboszczyka.

Nieboszczyki leżą w grobie,
Lecz w grób serca nie zabiorą!
Ja wrę sercem i pieszczotą,
Pierś ma bije! usta gorą!
 
Pierś ma bije, usta gorą —
Chodź tu do mnie! Śród uczt szału,
W wirze uciech pójdziem razem
Do pałaców mych z kryształu!
 
Tam cię dziewic tłum powita,
Tłumy paziów i rycerzy
Z pochodniami, tańcem, pieśnią
Na spotkanie twe wybieży!
 
Szumią suknie w krąg jedwabne,
Brzęczą złote w takt ostrogi,
Gnomy hucznie grzmią w łitaury,
Biją lutnie, dzwonią rogi.
 
Lecz ja w ciszy cię otulę!
Zaczaruję głos ust sennych
I zaszepcę — jak Henryka —
Na odgłosy trąb wojennych.




Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki