FANDOM



Koniec świata • Wiersz • Etenanesa
Koniec świata
Wiersz
Etenanesa


Patrzę z góry na koniec świata
Żałosne zawodzenie przeradza się w krzyk
Matki tulą do piersi nie swoje dzieci
Przestają się przejmować, że czarna kobieta
Karmi białe niemowlę.

W tej ostatniej chwili widzę
Manifest miłości
Płynący jak miód po szorstkiej ulicy
I nikomu nie przeszkadza
Że kobieta może kochać kobietę.

Tylko dzieci - słomki
Pozują turystom do zdjęć
I wypinają jeszcze bardziej
Swoje puste - wydęte brzuchy.

My - spuścizna Boga
Co nas przepuszcza w drzwiach łamiąc obojczyki.





Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki