FANDOM


XXX Poezye Michała - Anioła Buonarrotego
Sonety
XXXI
Michał Aniołprzeł. Lucjan Siemieński
XXXII
Uwaga! Tekst wydano w 1861. i jego słownictwo pochodzi z tamtej epoki. Proszę nie nanosić poprawek!

Włoski oryginał

Mentre m'attrista e duol, parte m'è caro
Ciasum pensier ch'a memoria mi riede
Del tempo andato, e che ragion mi fiede
De'di perduti, onde non è riparo
Caro m'è sol perch'anzi morte imparo
Quant'ogni uman diletto ha corta fede ;
Tristo m'è, ch'a trovar grazia e mercede
Negli ultimi anni a molte colpe è raro;
Che bench'alle promesse tue s'attenda.
Sperar forse, Signore, è troppo ardire.
Ch'ogni soperchio indugio amor perdoni;
Ma pur nel sangue tuo par si comprenda,
S'egual per noi non ebbe il tuo martire.
Ch'oltre a misura sian tuoi cari doni.

Polski przekład

Częścią mię cieszy, lubo w gruncie smuci
Ta myśl, co zbiegłe dni mi przypomina.
Któżbo i niewie, że każda godzina
Raz utracona, już nigdy niewróci?
Cieszy dla tego, bo nim śmierć zabierze,
Nazywa rozkosz świata: mdłą, obłudną;
Smuci, bo łaska pańska, mówiąc szczerze,
Na twardą w grzechu starość spływa trudno.
Choć w twoją miłość tak ufamy Panie!
Czyż nie zuchwalstwem opuszczać się na to,
Że najleniwszy nie odejdzie z stratą?
Lecz w krew Twą patrząc mam to przekonanie.
Że jak na krzyżu ból Twój był niezmierny,
Tak i niezmiernie będziesz miłosierny!



Zobacz też ten tekst w innych językach:

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki