FANDOM


XXXII Poezye Michała - Anioła Buonarrotego
Sonety
XXXIII
Michał Aniołprzeł. Lucjan Siemieński
XXXVI
Uwaga! Tekst wydano w 1861. i jego słownictwo pochodzi z tamtej epoki. Proszę nie nanosić poprawek!

Włoski oryginał

Non è più bassa o vil cosa terrena
Di quél che senza te, misero, io sono;
Onde nel lungo error chiede perdono
La debile mia 'nferma e stanca lena.
Porgimi, alto Signor, quella catena
Che seco annoda ogni celeste dono.
La fede, dico, a cui mi volgo e sprono.
Fuggendo il senso ch'a perir mi mena.
Tanto mi fia maggior, quanto è più raro
Dei doni il dono; e maggior fia se senza,
Pace e contento il mondo in se non have.
Per questa il fonte sol del pianto amaro
Mi può nascer nel cor di penitenza,
Ne 'l ciel si schiude a noi con altra chiave.

Polski przekład

Niema na świecie tak nikczemnej rzeczy
Jak ja, jeżeli Pan się na mnie gniewa;
Mój głos mdlejący sam sobie złorzeczy,
Za długie winy przebaczenia wzywa.
Skrępuj mię Panie swym łańcuchem świętym.
Gdzie ogniwami są niebieskie dary;
Skrępuj mię błagam! bo to łańcuch wiary;
Rozkosze zmysłów zostawiam przeklętym.
Ten dowód łaski cenniejszy mi będzie
Im rzadszy bywa; bez łaski nie zyska
Nikt tu pokoju, szczęścia nieposiędzie.
Przez wiarę z serca żywe źródło tryska
Łez gorzkich, skruchy, chłodzącej grzesznika;
Do nieba, tylko wiara drzwi odmyka. —



Zobacz też ten tekst w innych językach:

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki