FANDOM



Proch • Wiersz • Neprijatel
Proch
Wiersz
Neprijatel


Rozrzuciłeś kości w ciele, zwróciłeś oczy
ku ziemi, nakazałeś deptać tropy i figury. Teraz stoję
uważny, znam te wszystkie ślady (woda, ryby).

Czekam na przejście. Mijam kolejne liczby, wciąż niczego
nie widać, ukrywasz się za białym chlebem
i czarną kawą. Powiesiłeś mnie pomiędzy obrazami,

czuję śliskie drewno, gwoździe,
ciasne ramy. Jeśli się obrócę, zostanie po mnie
mniej, pył.





Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki