FANDOM



Rycerz Olaf • Wiersz • Heinrich Heine • przeł. Maria Konopnicka
Rycerz Olaf
Wiersz
Heinrich Heineprzeł. Maria Konopnicka


I
 
A przed tłumem dwu tam stoi,
Obaj w szatach szkarłatowych,
A ten jeden — to sam król jest,
A ten drugi — kat czerwony.
 
Aż tak rzecze król katowi:
„Już po śpiewie popim widzę,
Że się kończą zaślubiny,
Miej więc topór w pogotowiu!”
 
Grzmią organy, huczą dzwony,
Lud się we drzwi tłumem wali,
Wśród orszaku pstrego dworzan
Idą strojni nowożeńcy.
 
Jak trup blada, jak liść drżąca
Jest królewska piękna córa;
A pan Olaf idzie wesół,
Idzie wesół, uśmiechnięty.
 
I z uśmiechem ust rumianych
Do chmurnego króla rzecze:
„Witaj zdrowo, miły teściu!
Dziś ci oddać mam swą głowę.
 
Dziś śmierć moja. Ale daj mi
Pożyć jeszcze do północy,
Abym święcił me wesele
Pięknym tańcem i bankietem.
 
Daj mi pożyć, teściu drogi,
Aż ostatni puchar spełnię,
Aż przetańczę tan ostatni,
Do północy daj mi pożyć!"
 
Aż katowi tak król rzecze:
„Na porękę moją biorę
Głowę jego do północy;
A ty topór miej gotowy."
 

II
 
Po uczcie weselnej pan Olaf już syty
I puchar ostatni już do dna wypity.
Żona mu na ramię
Jak lilia się łamie —
Kat we drzwiach stoi u proga.
 
Zaczyna się taniec, brzmi sala muzyką,
Pan Olaf od stołu porywa się dziko
I z żoną swą młodą
Ostatni tan wiodą —
Kat we drzwiach stoi u proga.
 
A gęśle wesoło i hucznie tam dźwięczą.
A fletnie tak tęsknie, żałośnie tak jęczą;
A tłum coraz bladszy
Na młodych się patrzy —
Kat we drzwiach stoi u proga.
 
I sala wiruje, i oni wśród sali,
Aż żonie się szeptem pan Olaf tak żali:
„Ach, kocham cię, miła!
Ach, zimna mogiła!"
Kat we drzwiach stoi u proga.


III
 
Panie Olafie, północ już,
Czas z życia rekuzować.
Królewską córkę śmiałeś tknąć
I śmiałeś ją miłować.
 
Przedśmiertne psalmy mruczy mnich;
W szkarłatnym swym ubiorze,
Z toporem ostrym stoi kat
Przy czarnym pniu na dworze.
 
W podwórze schodzi rycerz sam
I widzi jasne miecze,
Pochodni widzi mnogich blask
I tak z uśmiechem rzecze:
 
„Błogosławione, słońce, bądź
I światło ty miesięczne,
I wy ptaszęta lotnych piór,
I pieśni wasze wdzięczne!
 
Błogosławione tonie mórz
I cały świat uroczy,
I wy fijołki skromnych barw
Jak żony mojej oczy!
 
O fijołkowe oczy wy!
Przez was mnie śmierć dobyła.
Lecz błogosławion bzów tych cień,
Gdzieś, luba, moją była!"




Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki