FANDOM



Udręka • Wiersz • Jarlaxle
Udręka
Wiersz
Jarlaxle


Wieczna, nietrwała, acz spójna,
Twarda, szepcząca i drżąca,
Gwałtowna, sroga i czujna,
Dzika, jakby rzeka rwąca.

Tak to, w Udręce i w bólu,
Przyszło nam stawiać swe kroki,
Gdy trwoga ogarnia nas w Ulu,
Gdy widzim jej strop, tak wysoki.
Oto jest miasto Udręki,
Gdzie Otchłań się smaży w pieczeni,
Gdzie szczury chwytając do ręki,
Palcami brudnymi je jemy.
Pożyczysz i oddasz ją może,
Jak kłamstwo, co Plany uplata,
Jednak wrzód znów się otworzy,
Zaś ty wtenczas poznasz jej brata.

Jak Sfery szerokie we świecie,
Jak nieba rozległe w sklepienia,
Tak Ona kreuje się przecie,
Gdzie zapach, gdzie woda i ziemia.
Gdy myślisz, że jej z tobą nie ma,
Bo ognia nie może być w cieniu,
To wiedz, że choć ogień cię minie,
Zapłoniesz... bo żar w jej imieniu.





Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki