FANDOM



Wiosna 1915 • Wiersz • Bronisława Ostrowska
Wiosna 1915
Wiersz
Bronisława Ostrowska


Wiosna! Wiosna! Czy słyszycie, bracia moi;
Zmartwychwstania dzwon błękitny w niebie buja.
Czy czujecie serce ziemi w lodów zbroi:
Alleluja! trwożnie bije, alleluja!
Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi.
Ziemia nasza - jeden krzyżów las cmentarny,
Niebo nasze - łun i dymów krwawe słupy.
Dom nasz - zgliszczy gorejących stos ofiarny.
Bracia nasi - nie grzebane w polach trupy.
Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi.
Gromy biją kul posiewem w piersi łanów;
Rozkopują, rozrywają ziemię żyzną.
Rośnie, rośnie pole mogił i kurhanów.
O Ojczyzno! O Ojczyzno! O Ojczyzno!
Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi.
Z łoża śmierci od rubieży do rubieży
Młode życie bezlitośnie w słońcu tryska.
Biały obłok się przegląda we krwi świeżej!
Skowronkowie ośpiewują bojowiska;
Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy.
Na rozdrożu jako posąg Bożej Męki
Wznosi Wolność z krzyża zdjęte swe ramiona.
Po jej skrzydłach spływa cichy brzask jutrzenki
W bratobójczy, męczenniczy bój miliona.
Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy.
Z kainowych jęczy mroków skarga ziemi.
Ziemi naszych łez i znojów, krwi i kości -
O tę wiosnę, co rozbłyśnie skrzydły twemi,
O Wolności! O Wolności! O Wolności!
Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy.
Coraz szerzej szlak ofiarny w dal się śnieży.
Coraz hojniej krew męczeńska ziemię poi.
O czuwajmy! O czuwajmy, bracia moi,
Gdy miecz Życia w dzwon grobowych płyt uderzy.
Na rozdrożu uskrzydlona Wolność stoi.
Blade kwiaty wykwitają z serc żołnierzy.
 
Warszawa 1915




Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.