FANDOM



Wyrzut pośmiertny • Wiersz ze zbioru Kwiaty zła • Charles Baudelaire • przeł. Bronisława Ostrowska
Wyrzut pośmiertny
Wiersz ze zbioru Kwiaty zła
Charles Baudelaireprzeł. Bronisława Ostrowska


Kiedy nareszcie zaśniesz, piękna pomrocznico,
W głębinie mauzoleum czarno-marmurowej,
Co wystarczy ci tedy za strojną alkowę,
I kiedy dół wilgotny ci będzie łożnicą.
 
Kiedy zimnym uściskiem marmury pochwycą
Piersi twej cud i serce twoje purpurowe...
Gdy wzbronią mu snów dawnych żądną snuć osnowę,
A stopom biedz gościńców miłosnych tęsknicą...
 
Mogiła, powiernica snów moich tajemnych,
(Bowiem mogiła zawsze poecie jest zwierna)
W tych nocach, co nie znają snu — długich i ciemnych,
 
Rzeknie: Cóż ci, miłości kapłanko niewierna,
Żeś nie zaznała — za czem płaczą zmarłych oczy?
I czerw ci jak serdeczny wyrzut — ciało stoczy.




Zobacz też: Pośmiertne żale — ten wiersz w przekładzie Zofii Trzeszczkowskiej

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.